Vrijwilligerswerk

Samen vinden we vrijwilligerswerk waarmee je een wereld van verschil maakt.

Mooie verhalen

Vrijwilligerswerk is voor iedereen anders. En iedereen haalt er op zijn of haar eigen manier voldoening uit. Dat blijkt wel uit de volgende verhalen. Aseel en Jan bij Tafeltennis vereniging Rijnsoever (dubbelinterview) Brigitte Verbruggen maatje van Monique Ruben van Duijn (22) bij Het Warenhuis in Leiden Joke de Mooij-Paauw bij het Roosevelthuis Co Viele bij De Voorraadkast Derk-jan van Duijn bij jongerencentrum De Schuit Wesley van Rijn (17) bij o.a. de Katwijkse

Dubbelinterview: Aseel en Jan bij Tafeltennis vereniging Rijnsoever (door Nicole ten Thij van Welzijnskwartier)

Aseel al Amodui

Op een zonnige zondagmiddag ontmoet ik Aseel al Amodui (23) in de kelder van Tafeltennis Vereniging Rijnsoever. Aseel is sinds een maand vrijwilliger op zondagmiddag bij de parasporters.

Als ik Aseel vraag waarom hij vrijwilligerswerk is gaan doen, geeft hij direct antwoord dat hij iets terug wil doen omdat hij zo goed geholpen is. Sylvia (Medelanders) vroeg hem of hij vrijwilligerswerk wilde doen en al snel had hij contact met Corine van het Welzijnskwartier. Nog sneller was Aseel aan de slag bij de Tafeltennis Vereniging Rijnsoever én bij De Eetkamer op de Krom.

Bij TTV Rijnsoever komen de sporters binnen en dan heeft Aseel met de andere begeleiders alles al klaar gezet. Direct wordt gestart met tafeltennis waar Aseel een pot meespeelt. Deze middag zorgen de vrijwilligers ervoor dat de sporters weer een gezellige tafeltennismiddag hebben gehad of geoefend hebben voor een toernooi met na afloop een drankje, want ook achter de bar helpt Aseel een handje. Dankzij de vrijwilligers hebben de sporters een leuke middag uit en dat vindt Aseel belangrijk.

Bij De Eetkamer op de Krom waar hij dinsdag en donderdag helpt heeft Aseel het naar zijn zin. Helpen met het snijden van de groenten en daarna in de bediening.

Op deze manier wil Aseel een goede invulling geven aan zijn vrije tijd en tegelijkertijd de Nederlandse taal onder de knie te krijgen. Op dinsdag en donderdag gaat Aseel naar school (DubbelTaal) in Rijnburg en op woensdag krijgt hij nog extra taallessen. Hij vindt het Nederlands wel een moeilijke taal en wil die zo snel mogelijk goed kunnen spreken. Uiteindelijk is zijn toekomstdroom om Internationale Marketing te gaan studeren.

Aseel woont nu 1 jaar en 4 maanden in Katwijk. Aseel is geboren in Jemen en is vanaf zijn 5e jaar in Saudi Arabië gaan wonen. De eerste twee schooljaren van de High School heeft hij in Saudi Arabië gevolgd en het derde jaar weer terug in Jemen. Aseel is naar Nederland gekomen voor een veilige en goede toekomst; zonder oorlog. Zijn familie woont nog in Jemen en Saudi Arabië. Dat vindt hij wel moeilijk.

Wat Aseel verder met zijn vrije tijd doet? Hij speelt graag voetbal op straat met zijn 4 vrienden die toevallig ook uit Jemen komen. In Saudi Arabië speelde hij altijd voetbal in een team. In een team speelt Aseel nu niet; hij vindt zichzelf te klein. Wellicht in de toekomst?!

Ook heeft hij een vriend uit Eritrea waarmee hij op school zit en samen spreken ze de Nederlandse taal; wat soms nog wel een uitdaging is.

Het valt Aseel op dat hij door iedereen met open armen ontvangen wordt, dat iedereen zo vriendelijk is en goed voor hem is.

Jan Holten
Op zondagmiddag heeft Jan Holten (vrijwilliger), coördinator parasport en schoolsport, bij Tafeltennis Vereniging Rijnsoever ongeveer 16 sporters rondlopen/-rijden en 8 tot 10 begeleiders. En deze begeleiders zijn allemaal vrijwilliger; ook Aseel al Amodui.

Jan vindt het vanzelfsprekend dat iedereen een kans krijgt en geeft aan iedereen te kunnen gebruiken. Ook nieuwe vrijwilligers die door een zorgorganisatie of overheidsinstantie worden doorgestuurd. Populair wordt hier regelmatig 'iemand met een rugzakje' genoemd. Wat Jan betreft komt iemand met een plunjebaal. Iedereen is welkom!

Tijdens deze middag zorgen de vrijwilligers dat alles klaarstaat als de sporters komen, zorgen voor een leuke pot tafeltennis en sluiten af met een drankje. Dat kan toch iedereen!

Advies van Jan aan andere vrijwilligersorganisaties om met alle vrijwilligers aan de slag te gaan. En kom je tot de conclusie dat het niet werkbaar is dan geef je dat aan.

En het advies aan de zorgorganisaties waar de sporters vandaan (kunnen) komen: geef ze een kans. De sporters hebben een leuke middag vol plezier.

Brigitte Verbruggen maatje van Monique (door Nicole ten Thij van Welzijnskwartier)

Mijn ontmoeting is deze keer met Brigitte Verbruggen (52), maatje van Monique Berg (54) en Maria Siebelhoff (53). Twee enthousiaste dames die aan Brigitte een echte vriendin hebben.

Brigitte is nu 4 jaar maatje van Monique, die een beperking heeft. Het voelt echt als familie: ze bezoeken elkaars verjaardagen en Brigitte rijdt met Monique mee naar haar ouders in Rotterdam. Onder geen beding wordt er iets afgezegd voor haar vriendin(nen).

Ook Maria is aanwezig. Brigitte en Maria kennen elkaar al twee jaar. Er werd gezegd dat Maria moeilijk was in de omgang. Daar dacht Brigitte wel anders over: "Er kan niemand moeilijker zijn dan ik!".

Naast familiaire ontmoetingen ondernemen de vriendinnen nog veel andere activiteiten: Zodra het woord 'Koningsdag' valt, wordt Monique direct enthousiast.

Een flink verleden
Brigitte heeft al een flink verleden achter de rug. Brigitte is opgegroeid in Den Haag en was op 13-jarige leeftijd al uit huis. Raakte vervolgens verslaafd. Dat ze op haar 27e zwanger raakte ziet ze als haar redding, want het hielp haar te stoppen met haar verslaving.

Toen haar leven een aantal jaren terug weer op losse schroeven kwam te staan door een scheiding en diverse gezondheidsproblemen, ging ze aan de slag als vrijwilliger bij diverse instanties. Als het echt niet gaat, kan Brigitte afzeggen. Maar of ze dat heel vaak doet? "Nee hoor! Dit is echt het leukste wat er is. Je gaat chagrijnig heen en komt met een glimlach thuis. Zo zwaar heb je het thuis eigenlijk helemaal niet.".

Trainingen
Via de training respijtzorg van Welzijnskwartier kwam Brigitte terecht bij de vrijetijdsbesteding van het Zeehos, waar ze haar huidige vriend ontmoette. Inmiddels werken ook haar twee dochters en zelfs haar ex-man er als vrijwilliger. Naast haar vrijwilligerswerk assisteert Brigitte bij trainingen van Welzijnskwartier, helpt ze bij intakegesprekken en volgt ze de trainingen 'rolstoelduwen' en 'slikadvies' om haar vriendinnen beter te kunnen helpen.

Waarom vrijwilligerswerk?
Brigitte is een echte bezige bij met haar vriendinnen. Waarom zij vrijwilligerswerk doet? Daarin is Brigitte recht door zee: "Je krijgt een uitkering en daar moet je iets voor doen. Wat is nou die paar uurtjes? Je betekent heel voor iemand. Er zitten zoveel mensen op een maatje te wachten".

Het advies dat Brigitte toekomstige vrijwilligers kan geven, is makkelijk: "Je krijgt er een positieve instelling van. En misschien verandert er wel iets in je leven? Twijfel je nog? Lees erover. Stap naar binnen. Je hart is er goed voor en haalt je uit de sleur van thuis."

En aan organisaties? "Oordeel niet op de buitenkant. Geef iedereen een eerlijke kans."

Ruben van Duijn (22) bij Het Warenhuis in Leiden(door Nicole ten Thij van Welzijnskwartier)

Bij het Kringloopbedrijf Het Warenhuis in Leiden kom ik Katwijker Ruben van Duijn (22) tegen. Ruben is slechtziend en werkt sinds september 2018 als vrijwilliger in Leiden. Maar dat ging niet zonder slag of stoot.

Ruben is 9 jaar geleden ziek geworden en hierdoor is hij nagenoeg zijn mogelijkheid tot zien kwijtgeraakt; Ruben ziet slechts nog schimmen. Zijn droom om net als zijn vader in de binnenvaart aan de slag te gaan, viel in duigen. Door zijn doorzettingsvermogen weet hij in Rotterdam zijn diploma vmbo-tl binnen te halen en gaat hij vol goede moed aan de slag om de juiste opleiding te vinden.

Samen met zijn ouders bezoekt Ruben veel (speciale) scholen om het juiste vervolgonderwijs te vinden. Daar waar veel jongeren moeite hebben met het kiezen van de juiste vervolgopleiding krijgt Ruben te maken met een extra drempel. Geen enkele onderwijsinstelling, zelfs het speciale onderwijs niet, heeft een passende opleiding beschikbaar.

Uiteindelijk gaat Ruben in 2016 naar Visio in Apeldoorn om daar een jaar intern te revalideren. Veel geleerd en ontdekt dat houtbewerken hem op het lijf geschreven is. Zijn vader heeft de schuur thuis verbouwd tot werkplaats waar Ruben veel van zijn tijd doorbrengt, ook samen met zijn vader.

Over wat Ruben heeft meegemaakt kan hij wel een boek schrijven. "Eigenlijk loopt te veel op niets uit. Het gaat allemaal raar en de toekomst blijft ongrijpbaar." Maar Ruben geeft de moed niet op.

Eindelijk aan de slag
Dankzij Loes gaat Ruben voor 2 3 dagen in de week bij het Kringloopbedrijf Het Warenhuis in Leiden aan de slag. Ruben stond met zijn oren te klapperen bij de eerste kennismaking: hele enthousiaste mensen en hij kreeg zijn eigen werkplek. En het toeval is dat hij ook hier met houtbewerken verder kan gaan. Hij maakt het mooiste kinderspeelgoed.

Het voordeel van vrijwilligerswerk
Sinds hij aan het vrijwilligerswerk geslagen is, is zijn wereld een stuk groter geworden. Het is gezellig en Het Warenhuis heeft hem een warm bad geboden.

Het advies van Ruben aan andere potentiële vrijwilligers is makkelijk: "Geef de moed niet op. Blijf persoonlijk mensen aanschrijven en ga informeren."

Er wordt snel gekeken naar wat iemand niet kan in plaats van wat iemand wél kan. Het Warenhuis keek verder, gaf Ruben een kans en het vertrouwen aan de slag te gaan.

Ruben heeft zijn ambities zeker niet laten varen en wil nog steeds een leuke opleiding doen. En uiteraard een betaalde baan. Zijn droom is om een eigen winkel te openen in houtwerken.

Joke de Mooij-Paauw bij het Roosevelthuis(door Nicole ten Thij van Welzijnskwartier)

"Komt u voor iemand? Zeg ik tegen de dame die binnenkomt. En vervolgens zegt ze dat ze voor mij komt. Hè, voor mij? Het was werkelijk een overval!". Door een andere vrijwilliger van het Roosevelthuis was Joke de Mooij-Paauw genomineerd voor de Vrijwilligersprijs. Die op haar beurt weer Corine Hoek bedankte voor het honoreren van de nominatie van Joke: "Mens, je weet niet hoe blij je mij hebt gemaakt!".

Joke is een jaar na dato eigenlijk nog steeds verbaasd over de prijs die zij in ontvangst mocht nemen. Wat zij allemaal doet, vindt Joke eigenlijk vanzelfsprekend. Een groot deel van haar leven heeft ze met haar man op de kwekerij gewerkt, dat later Tuincentrum de Mooij werd. En toen haar zoon het overnam, stortte ze zich op het passen op haar 14 kleinkinderen. Maar ook die werden groot en zocht ze een andere uitdaging om haar dagen te vullen. Haar man gaat nog iedere ochtend naar de kwekerij en om nou thuis achter de geraniums te zitten, zag Joke ook niet zitten.

Een vrijwilligersbestaan ontstond. Joke is totaal geen muurbloem en zet zich op veel vlakken in. Op maandagochtend is zij bij Vlietstede, dinsdagochtend bij Van Wijckersloot, woensdagochtend om de week bij Hospice Katwijk vestiging Rijnsburg, vrijdagochtend bij De Wilbert, op oproepbasis bij Vrijwillige Palliatieve Terminale Zorg en één keer per jaar een week mee naar het Roosevelthuis. En dat allemaal op de fiets. Ze heeft wel een rijbewijs en auto, maar op de fiets vindt Joke heerlijk. Inmiddels heeft ze haar eerste elektrische fiets na 8 jaar en 31.000 km aan de wilgen gehangen en een nieuwe gekocht voor de volgende duizenden kilometers door weer en wind.

Op donderdag gunt ze zich een dag vrij, maar ook dan is het vaak de zoete inval bij haar thuis. Met 4 kinderen en 14 kleinkinderen is er ook nog eens bedrijvigheid met mee-eters en hier en daar een strijk weg werken voor de kinderen.

De prijs van € 500 die ze in de ontvangst mocht, heeft zij gebruikt tijdens het jaarlijkse uitje naar het Roosevelthuis. Tijdens deze verwenweek gaan er 35 vrijwilligers met 45 gasten mee om hen de week van hun leven te geven: themadag, liedjes zingen, het vieren van het Heilig Avondmaal met een dominee en mooie verhalen. En Joke heeft inmiddels al 13 weken op haar naam staan. Tijdens de laatste verwenweek kon Joke dankzij de geldprijs een poffertjeskraam laten komen tijdens de themadag. "Het was heel fijn dat we dit konden doen met de geldprijs!".

Je moet ook niet denken dat Joke dit niet moeilijk vindt. Joke heeft toch ook wel eens gedacht "Waar ben ik aan begonnen?". "Maar de waardering die je hiervoor krijgt, wint het toch echt wel om dit te blijven doen. Een lekker ontbijtje maken voor iemand, even lachen en later huilen met een demente dame omdat zij haar moeder zo mist. Humor en vrolijkheid heb je wel nodig om dit te kunnen doen, anders ga je het echt niet redden."

Co Viele bij De Voorraadkast(door Nicole ten Thij van Welzijnskwartier)

In het hart van de Voorraadkast, de keuken, maak ik kennis met Co Viele. Voor de goede orde een keuken dat eigenlijk een slaapkamer is in het kleine flatje van Co en Ton. Het hele huis staat in het teken van de Voorraadkast. De schuur is gevuld met boodschappen, vriezers en koelkasten. En hun schuur is niet voldoende, dus de buurman stelt zijn schuur ook ter beschikking.

De buren in het portiek vinden het geweldig dat Co en Ton dit doen en ze hebben er ook een voordeel van: iedere week wordt het portiek van boven tot onder gedaan omdat zoveel boodschappen en gezinnen ook wel wat rommel achterlaten.

Co is het gezicht van de Voorraadkast, maar Ton is haar steun en toeverlaat op alle vlakken, samen met vrijwilligers Patricia Holkenborg en Jolanda Remmelzwaal. Samen maken zij een succes van de Voorraadkast voor zo'n 35 gezinnen in de gemeente Katwijk. Gezinnen die buiten de boot vallen, worden door de Voorraadkast weer op weg geholpen. "Ik vraag niet waarom ze in de problemen zitten, maar wat ik kan doen."

Bijna 5 jaar geleden ontstond de Voorraadkast. Ze zag om zich heen dat gezinnen die het moeilijk hadden wel pannen hadden, maar niets om erin te doen. Toen is haar verzameling voedsel gestart en dat ging als een lopend vuurtje door het dorp heen. En dat geheel op vrijwillige basis en ze stopt toch maandelijks een flink eigen centje in de organisatie. De privé energierekening is maandelijks tegen de € 300 om alle apparaten voor de Voorraadkast draaiende te houden. Gelukkig mogen ze soms de energie van Dunavie gebruiken.

Het verschil met andere organisaties is dat de Voorraadkast heel snel kan helpen. Binnen een week na het eerste contact gaat de volle boodschappentas met een gezin mee. Zo zorgen ze ervoor dat de eerste stress bij gezinnen al opgelost is. Maar dit gaat allemaal niet ongezien. Co gaat met iedereen in gesprek. Tijdens een eerste gesprek wordt men gerustgesteld en komt er vaak al los wat er aan de hand is en dan wordt ook afgesproken wat de huisregels van de Voorraadkast zijn. Voor woensdag 19.00 uur geeft iedereen de boodschappenlijst door, donderdagochtend tussen 10.00 uur en 12.00 uur wordt de boodschappentas opgehaald en afspraak is afspraak.

De Voorraadkast is volledig afhankelijk van donaties. Bakker van Maanen zorgt wekelijks voor 50 60 broden en heel veel inwoners brengen boodschappen langs. Ook door andere organisaties wordt zij geholpen. Jaarlijks verstoppen ze zoveel mogelijk cadeautjes, vorig jaar waren dat er 300, op onverwachte plekken in heel Katwijk die weer door Corinne's Woonshop gedoneerd zijn. Een kleine bedankje voor de inwoners voor hun steun aan de Voorraadkast.

Co gaat nog veel meer uitdagingen aan voor haar Voorraadkast: Nordic walken op naaldhakken voor 80 90 blikken boterhamworst, Zumba voor 100 potten groenten en 50 pakken houdbare melk, even de Rijn overstekken in een opblaasbootje voor 50 rookworsten en 100 blikkenboterhamworst. Je zou bijna zeggen dat niets te gek is voor Co.

Regelmatig organiseert Co een loterij op Facebook, op 3 oktober wordt 40 kilo hutspot gemaakt voor de gezinnen, overheerlijke zelfgemaakte fototaarten voor de kinderverjaardagen, ieder jaar hebben ze een eigen Sint en gitaar Piet, kerstpakketten voor alle gezinnen, de kinderen in het kerstnieuw dankzij Stichting Jurk, Albert Heijn speelgoedactie en de oliebollenactie.

Naast alle donaties in natura zit er soms eens een geldbedrag tussen en één was de € 500 van de Vrijwilligersprijzen. Aangezien de Voorraadkast veel mensen over de vloer krijgt en een bakje koffie tot veel mooie gesprekken leidt, heeft Co een nieuwe koffiemachine gekocht. En niet geheel onnodig, want er gaan 220 kopjes koffie doorheen per week.

Begin januari viert de Voorraadkast feest, want dan bestaan zij 5 jaar en dat dat willen ze groots vieren. Er wordt al volop gespaard, maar iedere hulp is natuurlijk welkom!

Derk-jan van Duijn bij jongerencentrum De Schuit(door Nicole ten Thij van Welzijnskwartier)

Daar zit je dan in De Schuit en komt Nicolaas Schouten opeens met een oorkonde binnen. Je bent genomineerd voor de Vrijwilligersprijs van het jaar 2018 in de categorie 18 tot 35 jaar. Derk-Jan van Duijn had er wel eens van gehoord, maar was er niet bewust mee bezig. "Het is wel goed om zoveel aandacht te besteden aan vrijwilligerswerk.".

Derk-Jan, 31 jaar en fulltime werkzaam in het onderwijs. Hiernaast als vrijwilliger werkzaam bij De Schuit als programmamaker, neemt ook zitting in het bestuur én ook in het stichting bestuur. Eigenlijk een flinke baan naast zijn betaalde baan, want Derk-Jan besteedt ook flink wat uurtjes in De Schuit. Waarom eigenlijk?

Voor Derk-Jan geeft het veel voldoening om vrijwilligerswerk te doen. Het is een extra sociaal stukje in je leven en het is voor jezelf goed om vrijwilligerswerk te doen. Zonder vrijwilligers kunnen een heleboel organisaties niet bestaan.

En wat de Vrijwilligersprijs gebracht heeft? Voor De Schuit heeft Derk-Jan € 500 gewonnen, dat besteed is aan nieuwe podiumdelen voor de kleinere optredens. Dan hoeft het grote podium niet ingezet te worden en hoeft er ook niet iemand ingezet te worden voor het geluid.

Voor Derk-Jan zelf is het een grote blijk van waardering. "Het is voor mij als persoon heel belangrijk, maar ook voor De Schuit. De Schuit krijgt op deze manier positieve aandacht.".

De Schuit is altijd op zoek naar vrijwilligers en doet al het mogelijke om nieuwe vrijwilligers te werven. Zij zijn wel heel duidelijk: "vrijwilligerswerk is vrijwillig maar niet vrijblijvend.". Er hangt een verantwoordelijkheid aan. Om dit extra te stimuleren zorgt de penningmeester voor een kleine vergoeding op de vrijwilligerspas die in De Schuit besteed kan worden.

Het programma na de zomer is al van start gegaan in De Schuit. Ben je nieuwsgierig naar het vrijwilligerswerk? Kom dan een keer langs.

Niet iedereen wil tijd vrijmaken om vrijwilligerswerk te doen, terwijl een klein iets al het verschil kan maken. Denk er eens over na!

Wesley van Rijn (17) bij o.a. de Katwijkse Reddingsbrigade(door Nicole ten Thij van Welzijnskwartier)

Wesley van Rijn (17) ontving de Vrijwilligersprijs 2018 tot 18 jaar voor zijn verdiensten bij Jongerencentrum Stappers en de Katwijkse Reddingsbrigade. Al meer dan 6 jaar is Wesley vrijwilliger; heel bijzonder gezien zijn leeftijd.

Het vrijwilligerswerk is goed te combineren. In de zomerperiode staat Wesley voor de KRB op het strand als senior lifeguard en als het strandseizoen ten einde is, gaat Jongerencentrum Stappers weer open voor activiteiten. Voor de KRB is Wesley wel altijd bereikbaar, want hij zit in de alarmploeg en kan hij zomaar opgeroepen worden.

Wesley geeft aan dat hij het leuk vindt om iets te doen voor andere mensen en mensen te helpen. Het is nuttig, gezellig en je bent onder de mensen. Dat is hem echt op het lijf geschreven. "Ik doe dit liever dan thuis op de bank of op straat te hangen.". Bij Stappers voelt Wesley zich echt thuis en dat al 5 jaar.

Bij Stappers helpt Wesley op alle vlakken: spullen voor de activiteiten klaarzetten, achter de bar staan of juist meedoen met zijn leeftijdsgenoten die er komen. Op donderdag is het kookcafé. De jongeren doen een bijdrage van een euro en gaan samen boodschappen doen waar ze goed op moeten letten welke boodschappen ze doen; er is immers maar een beperkt budget. Daarna gaan ze de keuken in om zelf de maaltijd te koken. Op een leuke en gezellige manier met leeftijdsgenoten leren. Als de stage van Wesley het toelaat, is hij altijd van de partij.

Bij de Vrijwilligersprijs hoorde ook een mooie geldprijs van € 500. Samen met jongerenwerker, Roy van Schie, hebben ze een hele verlanglijst met duurzame spullen opgesteld: pannen, messen, snijplanken, pooltafel, ledverlichting dj-tafel, stangen voor de voetbaltafel, pooltafel en zo nog meer wensen. Naast een aantal van deze duurzame spullen doen ze nog een uitje met de vrijwilligersgroep van Stappers; op deze manier delen andere vrijwilligers ook in de prijs.

Wesley heeft een goed motto om andere jongeren te overtuigen vrijwilligerswerk te doen: "Grijp je kans en doe het! Je bent sociaal bezig, er is gezelligheid en je bent lekker bezig.". Dan hoef je geen moment meer te twijfelen toch!